“Als deliverables willen we in ieder geval een business case en een quickscan van de mismatch.”
Ok, deze zin is een beetje samengesteld. De inhoud is gebaseerd op een gesprek van afgelopen week. Het gaat over een ambitieus project en de belangen zijn groot. Begrijp jij wat ze nu verwachten? Van mij?
Terminologie. Ons vakgebied hangt aan elkaar van termen. We kennen de betekenis en we gebruiken ze op de juiste manier. Functioneel Beheer. Impactanalyse. Roadmap.
In de dagelijkse gang van zaken werken ze prima. Zeker bij collega’s die langer samenwerken is de betekenis van termen helemaal eigen gemaakt. Er is geen discussie over wat ze betekenen, laat staan dat er nog vragen over worden gesteld. Dat werkt duidelijk en snel. En naar ieders tevredenheid.
En op management niveau is het helemaal handig. Beetje algemeen blijven zorgt er immers voor dat je het altijd met elkaar eens kunt zijn. Dat is fijn!
Totdat we de dagelijkse gang van zaken gaan veranderen. Misschien zelfs een heel nieuwe werkelijkheid gaan schetsen: zo moet het worden! Dan is het niet voldoende om elkaar op hoofdlijnen te begrijpen. Dan kan terminologie ook in de weg zitten.
In verandertrajecten, wanneer juist het vanzelfsprekende bespreekbaar wordt gemaakt, is het gebruik van termen een risico. Aan termen hangt een verwachting, een invulling die vaak onuitgesproken blijft.
Wat je niet specifiek maakt, kun je niet veranderen.
Wat ik in het volgende gesprek ga doen? Heel veel vragen stellen. Zodat de business case straks voldoet aan de verwachtingen. En de quickscan antwoord geeft op de juiste vragen. Om een grotere mismatch te voorkomen. Want dat die er is, begrijp ik wel. 😉
Welke termen worden in jouw organisatie gebruikt met verschillende verwachtingen? Laat het me weten, ik ben heel benieuwd.